Onderzoek naar Lumbosacral Transitional Vertebrae (LTV)

Rugproblemen komen bij alle rassen voor. Één van de rugproblemen die zou kunnen voorkomen is de aanwezigheid van een extra wervel, lumbale overgangswervel. LTV (lumbosacral transitional vertebra) is een aangeboren, afwijkend gevormde wervel tussen de laatste normale lende (lumbaal) wervel en de eerste normale heiligbeen (sacrale) wervel. Dit zijn de wervels aan het einde van de ruggengraat, voordat deze overgaat in de staart. Normaal gesproken hebben honden 7 lendenwervels, maar soms heeft een hond echter 8 lendenwervels. Vaak zit dan voor het sacrum een extra wervel. De extra wervel heeft namelijk kenmerken van zowel een lendenwervel als een sacrale wervel. LTV problematiek kan veranderingen in bewegingsmogelijkheid en stabiliteit van de rug met zich mee brengen en eerder kans op aandoeningen zoals spondylose en vergroeiingen in de rug veroorzaken.

De NWCC wil dit probleem graag verder onderzoeken bij beide rassen. Onze eerste vraag hierbij is in hoeverre dit probleem speelt, gezien er een aantal Pembrokes uit verschillende lijnen gevonden zijn met dit probleem. Ook zijn er bij de Cardigan enkele gevallen geconstateerd. Dierenarts de heer Kooken is specialist op dit gebied. In nauw contact met de heer Kooken kijkt het bestuur naar het onderzoek en de gegevens hieruit. Sinds 1 juni 2013 worden er meerdere rassen in Finland beoordeeld op onder andere Lumbosacrale Overgangs Wervels (Lumbosacral Transitional Vertebrae – LTV). Dhr. Kooken maakt gebruik van dezelfde methode. Hierbij zijn er combinaties mogelijk: bijvoorbeeld een LTV 0 en 4 samen of een LTV1,2 en 4 samen.

Deze methode gaat uit van de volgende gradaties:

LTV0 Geen veranderingen
LTV1 Onderbroken middellijn heiligbeen (s1-s2) of andere licht afwijkende structuur
LTV2 Symmetrische intermediair gevormde lumbale-sacrale overgang
LTV3 Asymmetrische lumbale-sacrale overgang
LTV4 6 of 8 lendenwervels

Dat LTV problematiek kan leiden tot belemmeringen in de gezondheid is bekend. Helaas is er tot op heden weinig bekend over de vererving van LTV problematiek. Men verwacht dat er meerdere genen bij deze vererving betrokken zijn. Van de afwijkende wervel zelf hoeft de hond niet in alle gevallen last van te hebben, maar de hond heeft een grotere kans op het ontstaan van klinische symptomen van het zogenaamde cauda-equina syndroom, spondylose en artrose. Kenmerkende symptomen hiervan zijn pijn en bewegingsbeperking van de achterhand waardoor de hond moeite heeft met springen, traplopen, opstaan, vermindering van de kracht van de achterbenen, soms zelfs verlamming, staart zwakte en incontinentie. Behandeling bestaat uit pijnstilling, voedingssupplementen, fysiotherapie, zwemmen, balans en coördinatie training of uiteindelijk zelfs operatie. Vaak zijn honden met LTV problematiek (met klinische klachten) dus ook niet geschikt als werkhond.

Dit maakt dat er rekening mee moet worden gehouden in de fokkerij als dit een groot probleem lijkt te  zijn. Ouderdieren kunnen gecontroleerd worden op de aanwezigheid van LTV problematiek via de NWCC. Het is mogelijk om bij het maken van de heupfoto’s een extra  foto van de rug te laten maken in zijdelingse positie en eventueel van de borstwervels. Een gedeelte van de kosten die leden maken voor een beoordeling door de heer Kooken worden betaald door de NWCC.

Zowel fokkers als huishond eigenaren kunnen hierbij helpen, door röntgenfoto’s in te sturen naar het bestuur ter beoordeling van de heer Kooken. Als u hieraan wil meewerken, neem dan graag eerst contact op met het bestuur, alvorens het insturen van foto’s. Zo kunnen we u adviseren in welke röntgenfoto’s er gemaakt dienen te worden en hoe dat precies werkt. Bent u lid van de club, kunt u in het ledenportaal meer informatie vinden over hoe u deze foto’s kan insturen (onder nieuws en documentatie). Na beoordeling van de heer Kooken, ontvangt u een officiële beoordeling van ons terug.